Yağmurlu günlere depresiflik yakışıyor

Gece yatağıma uzanıp, uykum olmadığı halde gözlerimi kapatıp kendimi zorladığım anlar var ya, işte o anlar dünyanın en güzel yazıları geliyor aklıma. Ama biliyorum ki o an açsam gözlerimi, o dünyadan kopsam hiç biri olmayacak artık. İşte o anlarda düşünüyorum ki tüm güzel şeyler orda hayallerde, gözlerimi kapadığımda gittiğim harikalar diyarında. Bu dünya mı? Buraya sadece çirkinlikler kalmış. Güzellik sadece o çirkinliklerden çıkmış az çirkin.

Bu da böyle bir anım.

Evet, halen ergenim. Ama bu 15 yaş ergenliği gibi değil, 20 yaş ergenliği. Nasıl o öyle derseniz, 20 yaş dişi gibi işte ağrılı ama gereksiz.

zamanı değil

by extra super cutie

ankara. çocuk olmak. büyükmek. arada kalmak. şaşırmak. kardeş olmak. bilmemek. özlemek. sevmek. çok sevmek. üzülmek. büyüdüğünü anlamak. istememek. abla bana yeni kıyafetler alsana.

Biz böyleydik çünkü ergendik

by cookieluver33

Hepimizin istediği şey aynıydı aslında. işe yarar kitaplar okuyup, kaliteli müzikler dinleyip, hem gezip tozup eğlenen hem de derslerde başarılı olan insanlar. Çok masumcaydı bu istek aslında. Diğerlerinden farklı olacaktık işte. Sürüden ayrılmış, belki de nietzsche'nin o üstün insanlarından biri! olacaktık. Evet, o kadar yüksekteydi gözümüz. Aslında bu yaşları yaşayan çoğu kişi de olduğu gibi kendini özel hissetme, ben farklıyım deme arayışı içindeydik. Ama biliyo musunuz o halimizi bu halimize tercih ederdim. Şimdi her birimiz farkı yerlerde, farklı insanlarla, farklı hayatlar yaşıyoruz. Bekli bazılarımız hiç değişmedi, bazılarımızsa o halini çoktan unutmuş durumda. O zamana duyduğum özlem çok fazla. Umutluyduk, kördük ve en önemlisi mutluyduk. Tamam o an mutlu olduğumuzun ve yaşadıklarımızın değerini bilmiyoduk belki ama şimdi bakınca belkide yaşadığım en mutlu anlardan olduğunu anlıyorum.

Gecenin bu saatinde eskiyi yad etmek nerden geldi bilmiyorum ama iyki geldi. üff ergendik ya salaktık diye düşünürken çoğu zaman, o günlere ne kadar değer verdiğimi unutmuştum. Ve okuyan var mıdır içlerinden bilmiyorum bu bloğu ama lise yıllarımı paylaştığım ve benim ben olmamı sağlayan herkese iyki vardınız demek istiyorum. Yaşadıklarım, yaşattıklarınız olmasa şimdiki ben olamayacaktım.

itirafname

by OOoozzZZ

özlem. arkadaşa, sevdiceğe, istanbula özlem. çok ağır oldu ama bu sefer. evdeyim ya kendimi hissetmiyorum evimde gibi. sanki yabancıyım buralara. tanımıyorum kimseyi, bilmiyorum hiçbir yeri. halbuki karşımda deniz önümde bilgisayar elimde sigaram. mutlu olmam gerek bu güzelliği doğduğum yaşadığım yerle birleştirip huzurlu olmam gerek. ama değilim. sıkıldım artık saklanmaktan, kaçınmaktan. gelip kurtarsanız ya beni burdan