bir pencereden bakmak istiyorum ey siz anılarıma etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
bir pencereden bakmak istiyorum ey siz anılarıma etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

20090724

Biz böyleydik çünkü ergendik







































by cookieluver33

Hepimizin istediği şey aynıydı aslında. işe yarar kitaplar okuyup, kaliteli müzikler dinleyip, hem gezip tozup eğlenen hem de derslerde başarılı olan insanlar. Çok masumcaydı bu istek aslında. Diğerlerinden farklı olacaktık işte. Sürüden ayrılmış, belki de nietzsche'nin o üstün insanlarından biri! olacaktık. Evet, o kadar yüksekteydi gözümüz. Aslında bu yaşları yaşayan çoğu kişi de olduğu gibi kendini özel hissetme, ben farklıyım deme arayışı içindeydik. Ama biliyo musunuz o halimizi bu halimize tercih ederdim. Şimdi her birimiz farkı yerlerde, farklı insanlarla, farklı hayatlar yaşıyoruz. Bekli bazılarımız hiç değişmedi, bazılarımızsa o halini çoktan unutmuş durumda. O zamana duyduğum özlem çok fazla. Umutluyduk, kördük ve en önemlisi mutluyduk. Tamam o an mutlu olduğumuzun ve yaşadıklarımızın değerini bilmiyoduk belki ama şimdi bakınca belkide yaşadığım en mutlu anlardan olduğunu anlıyorum.

Gecenin bu saatinde eskiyi yad etmek nerden geldi bilmiyorum ama iyki geldi. üff ergendik ya salaktık diye düşünürken çoğu zaman, o günlere ne kadar değer verdiğimi unutmuştum. Ve okuyan var mıdır içlerinden bilmiyorum bu bloğu ama lise yıllarımı paylaştığım ve benim ben olmamı sağlayan herkese iyki vardınız demek istiyorum. Yaşadıklarım, yaşattıklarınız olmasa şimdiki ben olamayacaktım.

20090203

vb.

kendimizi ifade edemediğimiz zamanlar çoktur. nasıl anlatsam içimdekileri diye düşünür dururuz. bazen bu işi hiç tanımadığımız adını bazen duyup, bazen duymadığımız kişiler daha iyi yaparlar.

mesela diyelim ki feci aşık olduk birine. ama karşılıksız. anlatamıyoruz da içimizdekileri. kimse anlayamaz modunda dolaşıyoruz. birden gözümüze werther takılır tüm acısı ve sevgisiyle. ve der ki;

"ey ulu tanrım! önce akıl sahibi olup sonra onu kaybetmedikçe mutlu olmamak insanların kaderi midir?"

ya da diyelim ki yalnızlığı yaşıyoruz bir süredir. keşke şuan yanımda olsaydı biri diye başlayan cümleler donatmış hayatımızı. o vakit de paris, je'tamie'den o sahne gelir önümüze.

"bazen bu hayatı paylaşacak birinin olması iyi olur diye düşünüyorum. mesela, bir gökdelenden aşağı paris' e bakarken, birilerine 'ne kadar güzel, değil mi?' demek istiyorum. ama kimse yok." der kadın eyfel kulesinden aşağı bakarken, bizim yerimize.

ve son olarak;

melinda sen hep olacaksın. ama sue o kadar üzülmemeli çünkü eminim o da bir melinda aslında.

*die leiden des jungen werthers
*Paris, je t'aime

20090123

sms paketinde kalan kısa mesaj:



ben, şimdi, odamda böyle boşboş otururken düşünmeden edemedim. hayatımıza insanlar sokuyoruz farklı farklı. çoğuna da buyur sevdim seni geç şöyle demiyoruz ya da diyemiyoruz ya. işte ben bu durumdan pek memnunum çoğunluğun aksine. şimdi bana kalsa hiç arkadaşı olmayan saf salak insanın biri olur çıkardım hani. yanlış anlama olmasın ergenim farklıyım kimse beni anlamıyordan daha çok amaan n'apsın bunlar beni tribinden kaynaklanırdı bu durum. belki de önceki yaşadıklarımdan ders aldım havalarında yaklaştırmazdım yamacıma kimseleri. işte böyle tripkar hallerdeyken ben, buldukları açıklıklardan giriverdiler içeriye.ne iyi de ettiler. hoşgeldiniz eşşekler. sefa getirdiniz.


*ayrıca imkansız die de bişi yoktur.